Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012

ειδήσεις

Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012…
…και έχει γεμίσει το μυαλό μου με το Νικόλα, έχω φάει τρελό κόλλημα, ό,τι και να κάνω, μιλάω, βλέπω τηλεόραση, γελάω, μαγειρεύω, περπατάω, παίζει μουσική το μυαλό μου, παίζει τους στίχους του Νικόλα, κοιμάμαι με τις λέξεις του, ανασαίνω με τον αναστεναγμό του, ανοίγω τις εφημερίδες, ανοίγω την τηλεόραση, ανοίγω τα παράθυρά μου το πρωί και ο Νικόλας είναι εκεί να ρίξει τη δική του ματιά στον κόσμο, στον κόσμο μου, στον κόσμο σου, στον κόσμο μας.

Θέλεις δε θέλεις, όλοι παρέα ζούμε.

 

Κρήτη: Αυτοκτόνησε με κυνηγετική καραμπίνα, πατέρας βρέφους!

[..Υπενθυμίζεται πως ο 46χρονος πατέρας ενός παιδιού μόλις έξι μηνών, αγνοείτο από το Σάββατο το πρωί, όταν έκλεισε το κατάστημά του και αναχώρησε με το αυτοκίνητό του, προς άγνωστη κατεύθυνση..]

 Δε θέλω καρδιά μου να κλαις για όσα περάσαμε χθες,
χαλάσανε τόσα πολλά μα βρες μονοπάτι ξανά,

[….Στο Βλαδιβοστόκ, στο εκλογικό τμήμα 155, ψηφοφόροι ανακάλυψαν όταν πήγαν να ψηφίσουν ότι είχαν ήδη ψηφίσει...", προσθέτει το κόμμα, του οποίου ο υποψήφιος Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι δεν μπόρεσε να πάρει μέρος στις εκλογές εξαιτίας παρατυπιών στη συγκέντρωση των δύο εκατομμυρίων ψήφων που χρειαζόταν…]
δεν ξέρει ο κόσμος να ζει, κατέβα να πάμε πεζοί,
εκεί που καθένας ζητά να βρει τη μιλιά του ξανά.

Οκτώ οι υποψήφιες εταιρείες για τις έρευνες πετρελαίου σε Ιόνιο και Κρήτη

[…Πηγές του ΥΠΕΚΑ ανέφεραν ότι αποτελεί σημαντική επιτυχία για τη χώρα και για το επενδυτικό κλίμα το ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε για τις σεισμικές έρευνες. Το κόστος των σεισμικών ερευνών θα αναλάβουν η εταιρία (ή οι εταιρίες) που θα επιλεγούν από την Επιτροπή του ΥΠΕΚΑ, οι οποίες στη συνέχεια μεταπωλούν τα δεδομένα σε πετρελαϊκές εταιρίες που θα αξιολογήσουν με βάση αυτά αν υπάρχει ενδιαφέρον για να προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο, των γεωτρήσεων, που είναι και το πλέον δαπανηρό…]

Δε θέλω καρδιά μου να κλαις για όσα περάσαμε χτες,
δανείσου κι εσύ μια φορά και βρες μονοπάτι ξανά




[…Άνδρες των συριακών υπηρεσιών ασφαλείας σκότωσαν τρεις νεαρούς χθες στην Ντέιρ αλ Ζορ όταν άνοιξαν πυρ εναντίον ανθρώπων που παρευρίσκονταν σε μια κηδεία στην συνοικία αλ Όμαλ.
Ακτιβιστές και εργαζόμενοι σε οργανώσεις αρωγής είπαν ότι οι συριακές δυνάμεις άρχισαν νέους βομβαρδισμούς σε τμήματα της Χομς και εμπόδισαν για δεύτερη ημέρα την παράδοση βοήθειας από την Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου (ΔΕΕΣ)…]

Τον πόλεμο μισώ κι απ' τη ζωή αποζητώ,
να μη μου μείνει μόνο το παράπονο


[…Δυστυχώς η μόλυνση όμως ήταν τόσο σοβαρή, που το πιθανότερο είναι ότι θα εξαναγκαστούν να προχωρήσουν σε ακρωτηριασμό των γεννητικών του οργάνων…]

κι ας ήταν μια φορά να μ' είχες πάρει αγκαλιά,
το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά.


 

Αγριος καβγάς για μια σουίτα στο περιβόητο Carlton των Καννών


[…Τα 4 στελέχη του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων έκλεισαν δωμάτια στο ξενοδοχείο των ονείρων (τους;) το πασίγνωστο από τη διαμονή των κινηματογραφικών αστέρων στο παγκοσμίου φήμης φεστιβάλ, Carlton Hotel..]

κι αν χάνεις αυτό που σε ζει δεν έφταιξες μόνον εσύ,

αξίζει να ζουν σαν παιδιά εκείνοι που έχουν καρδιά.

 

Ουρές στα συσσίτια για ένα πιάτο φαγητό

[…Αγώνας δρόμου για ένα πιάτο φαγητό δίνεται στα συσσίτια στην Αθήνα. Ανθρωποι κάθε ηλικίας περιμένουν στην ουρά για αυτό που όλοι θεωρούν αυτονόητο, ένα πιάτο φαγητό για να επιβιώσουν…]

 

Τον πόλεμο ζητώ για μια ζωή που δεν τη ζω,
να μην μου μείνει μόνο το παράπονο



 

Μείωση των μεταναστών υποσχέθηκε ο Σαρκοζί

[…«Πρέπει να μειώσουμε τον αριθμό των αφίξεων στην επικράτειά μας», είπε ο Σαρκοζί, δεσμευόμενος να καταργήσει το δικαίωμα των μεταναστών να φέρνουν τις οικογένειές τους στη Γαλλία. «Δεν είστε καλοδεχούμενοι στη Γαλλία εάν έρχεστε μόνο για να εκμεταλλευτείτε το σύστημα πρόνοιας. Όλοι το σκέφτονται: είναι καιρός οι δημοκράτες να το πουν»…]

 

κι ας ήταν μια φορά να δεις μικρέ μου φουκαρά,
πως μαλακώνω σαν δε μου μιλάς σκληρά.

 

[..Ο μικρός Κοπέρνικος επανέρχεται δυναμικά στις συχνότητες του Κρατικού Ραδιοφώνου! «Ο μικρός Κοπέρνικος και οι Εφτά Άθλοι» θα αρχίσει να εκπέμπει από το Σάββατο 3 Μαρτίου και κάθε Σάββατο και Κυριακή πρωί στις 9.00 π.μ. από τη συχνότητα του Δευτέρου Προγράμματος! ..]



Τον πόλεμο μισώ κι απ' τη ζωή αποζητώ,
να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να μ' είχες πάρει αγκαλιά,
το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά.



Προχτές το απόγευμα γυρίζοντας σπίτι φορτωμένη με πράγματα τις είδα. Μάνα με κόρη, έτσι το ερμήνευσα, καθισμένες στο πεζοδρόμιο. Μια μικρή, τριών – τεσσάρων ίσα με τη δική μου, ρούχα άθλια και ένα βλέμμα θλιμμένο σαν να της τάξανε παιχνίδι και τη γέλασαν ένα πράγμα. Δεν θέλω καρδιά μου να κλαις, ήταν οι πρώτες λέξεις που ήρθαν στο νου μου να της πω. Και έτσι όπως με κοίταζε που άφηνα τα ψιλά μου στα πόδια της, σκάλωσαν οι λέξεις, μείναν στο λαβύρινθο της δειλίας χαμένες, ένας ήχος ακαταλαβίστικος τα λόγια μου, αυτή να κοιτά και εγώ να το βάζω στα πόδια.
Αχ, βρε Νικόλα

Θέλεις δε θέλεις, όλοι παρέα ζούμε.







φωτογραφία Sally Mann



3 σχόλια:

karagiozaki είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Margo είπε...

Συλλογή μαντάτων της ανθρώπινης πραγματικότητας. Το κακό είναι που πρυτανεύει.. για την ώρα! Όχι για πολύ πιστεύω, δεν πάει άλλο.. αλλιώς το καλό θα αυτοκτονήσει όπως και ο Νικόλας. Δεν πάει άλλο..

Καλημέρα καραγκιοζάκι μου

karagiozaki είπε...

καλημέρα margo, να'ξερες πόση ώρα έψαχνα για μια ευχάριστη είδηση...

Όλα αυτά είναι δίπλα μας, γύρω μας, ακόμα κι'όταν επιλέγουμε να μην τα βλέπουμε, όταν γυρνάμε το κεφάλι απ'την άλλη, όταν δεν καταλαβαίνουμε πως αυτό που συμβαίνει χιλιάδες μίλια παραπέρα, συμβαίνει στην αυλή μας.