Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

τουλάχιστον

Και τώρα που επιτέλους αρχίσαμε να νιώθουμε σιγά, σιγά, τη ζέστη του ήλιου στο πετσί μας και αφηνόμαστε σε κουβέντες για σχέδια καλοκαιρινά, για ταξίδια και μπανάκια ολοήμερα, τώρα που τη σκέψη κατακλύζουν σαγιονάρες, δροσερά καφτάνια και ζωηρόχρωμα μαγιό, τώρα έρχονται και οι εκλογές να μας χαλάσουν το όνειρο, να μας προσγειώσουν σε μια πραγματικότητα μίζερη ναι, αδιέξοδη όχι. Ελπίζω, τουλάχιστον.
Έφαγα για πρωινό φράουλες πασπαλισμένες με ζάχαρη συνοδευμένες από δύο κούπες δυνατό, γλυκό καφέ και έψαχνα να δω τους υποψήφιους των κομμάτων για το νομό Μαγνησίας. Πάντα το ίδιο πρόβλημα. Φτάνουν οι εκλογές, πας να ψηφίσεις, κοιτάς τα ψηφοδέλτια και … κενό, ποιοι είναι αυτοί και τι πρεσβεύουν? Άντε μετά να ρωτάς τελευταία στιγμή φίλους και συγγενείς να σου πουν ό,τι έχει ακούσει ο καθένας -πασπαλισμένο αυτό με διάφορες αμφιβόλου προελεύσεως φήμες- για να μπεις σε ένα παραβάν και να αποφασίσεις ποιος για τα επόμενα τέσσερα –λέμε τώρα- χρόνια θα αποφασίζει για σένα. Όλοι οι ετεροδημότες το ίδιο θέμα έχουμε, είναι λογικό, γνωρίζουμε καλύτερα τα της Αθήνας κι’ας ψηφίζουμε αλλού και ας είναι άλλοι αυτοί που θα κριθούν με την ψήφο μας. Φέτος λοιπόν σκέφτηκα να οργανωθώ από νωρίς και να πάω έτοιμη να ασκήσω το εκλογικό μου δικαίωμα και καθήκον. Φέτος θα τα κάνω όλα αλλιώς. Θα ψάξω, θα ρωτήσω, θα μάθω. Φέτος θα σώσω τη χώρα. Θα προσπαθήσω τουλάχιστον.
Αυτές τις μέρες όλο στις εκλογές είναι το μυαλό μου. Φταίει αυτό το τζογαδόρικο κομμάτι του εαυτού μου –τζόγο δεν παίζω, αλλά τον έχω μέσα μου- που με βάζει να σκέφτομαι προγνωστικά, να κάνω προβλέψεις και να ενθουσιάζομαι στη σκέψη της σωστής μαντεψιάς. Είμαι τύπος του στοιχήματος, είδος τζόγου κι’αυτό, αν και ελπίζω τα αποτελέσματα των εκλογών να μην είναι απλά μια ζαριά στο τραπέζι. Να έχουν κάτι από ελπίδα και αισιοδοξία. Κάτι από δύναμη και ανθρωπιά. Κάτι από μένα, κάτι από σένα, κάτι από τα θέλω μας και τα μπορώ μας. Απ’του παραμυθιού το τέλος. Να ζήσουμε καλύτερα. Εμείς. Όλοι. Να ζήσουμε. Καλύτερα. Τουλάχιστον αυτό. Καλύτερα. Τουλάχιστον.
Ετοιμάζω τα μικρά για βόλτα και ψιλοβολεύω το σπίτι. Όλο και κάποιο παιχνίδι ανακαλύπτω κάτω απ’τον καναπέ, το τηλεκοντρόλ πίσω από ένα μαξιλάρι, polly pocket μισοντυμένες στο πάτωμα, μια πιπίλα ξεχασμένη σ’ένα μπλε πιατάκι. Βιβλία και σημειώσεις να μπουν στη σειρά, κούπες από καφέ στο πλυντήριο, μωρομάντηλα, κρέμες, μπιμπερό, στην τσάντα. Κάνω γρήγορα γιατί όλοι περιμένουν εμένα και είναι θέμα χρόνου να ξεχτενιστούν μαλλιά, να λερωθούν μπλουζάκια, να τσαλακωθούν πουκάμισα και παντελόνια. Να φύγουμε, να ξεχαστούμε. Να παίξουν τα μικρά, να ξεσκάσουν, να χαρούν τη μέρα, τη μαμά και το μπαμπά, να έρθει το βράδυ, να πέσουν για ύπνο αμέσως χωρίς μη και μα. Ξερά. Τουλάχιστον.




φωτογραφία Sally Mann

12 σχόλια:

Χαμένο Επεισόδιο είπε...

Το μότο σου δεξιά τα λέει όλα. Ας ελπίσουμε να βγει σε καλό όμως. :)

Riski είπε...

Εκεί, ανάμεσα στα παιχνίδια των παιδιών, είναι η απάντηση στο ερώτημά σου. Εγώ τουλάχιστον εκεί την έχω βρει αμέτρητες φορές. ;)

Levina είπε...

Koριτσάκι μου, παρακάμπτω τις εκλογές σαν θλιβερό θέμα και σου λέω...
σε μερικά χρόνια πίσω απο τα μαξιλάρια θα βρίσκεις μανό (χιλιάδες απο δαύτα)μολύβια ματιών, συσκευασίες σοκολάτας, μπορεί και την ίδια την σοκολάτα (λυωμένη)... οπότε μην αγχώνεσαι, μια χαρά τα πας!

φιλάκια
καλή εβδομάδα να έχετε :))

karagiozaki είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
karagiozaki είπε...

@levina, σε μερικά χρόνια θα έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Το μόνο σίγουρο αυτό. ;)

καλή εβδομάδα και σε σένα κορίτσι!

karagiozaki είπε...

@epeisodio, ελπίζoντας, ζω. ;)

@riski, ανάμεσα στα παιχνίδια των παιδιών βρίσκονται οι απαντήσεις για χίλια δυο βασανιστικά ερωτήματα. Απλά ξεχνάμε να κοιτάξουμε πολλές φορές. :)

ΛΙΑΚΑΔΑ είπε...

Φέτος πάνω που είχα τουλάχιστον 3 εναλλικτικές "αξιολογες" προτάσεις να ψηφίσω με ξαναπροσγειώσανε όταν μου είπαν αν ο ψήφος μου πάει σε κόμμα που πιάνει λιγότερο από 3% είναι χεσμένος (εεε σόρρυ χαμένος ήθελα να πω) από χέρι!
Πάει στο πρώτο κόμμα ή κάτι τέτοιο.
Ομολογώ αυτό με μπλόκαρε... και έτσι κατάλαβα γιατί κάποιοι έχουν στραφεί και ψηφίζουν χρυσή αυγή (έλεος!) και ΚΚΕ!.

Υ.Γ Κατάρα σ'αυτόν που ανακάλυψε τις πόλυ πόκετ και δη τα αξεσουάρ τους! Λευτεριά στις BARBIE!! :-p

karagiozaki είπε...

@λιακάδα, και τέτοιες έχουμε! έχει γεμίσει το σπίτι αξεσουάρ. Εγώ τόσα δεν έχω!!! ;)

Sue είπε...

Ό,τι και να αποφασίσεις (για τις εκλογές) ελπίζω να γίνει νηφάλια.

Καλό μήνα και καλή ξεκούραση!

karagiozaki είπε...

@Sue, σ'ευχαριστώ.
Έχω αποφασίσει, ελπίζω το καλύτερο. Καλό μήνα και σε εσένα. :)

Eva Psarrou είπε...

Εκλογές είναι, θα περάσουν... όπως περνάει η γρίπη ή κάτι άλλο εξίσου ικανό να μας χαλάσει τη διάθεση.
Το βασίλειό μου για μια χούφτα poly-pocket!! Έχω πήξει στα αυτοκινητάκια, τα στρατιωτάκια και τις μπάλες ποδοσφαίρου! :D :D
Καλό σ/κ, καλή ψήφο! :)

karagiozaki είπε...

Ευα μου σε καταλαβαίνω! Όποτε θέλεις πέρνα να σε τρατάρουμε μερικές polly! Όσες θες!

υσ. Οι εκλογές δεν μου χαλάνε τη διάθεση, τα αποτελέσματά τους φοβάμαι μήπως. ;)